Autoplagiat jako nieetyczna praktyka akademicka – Eryk Kowalczyk

Podjęcie problematyki autoplagiatu, czyli kryptopowielania, jest uzasadnione w świetle troski nie tylko o rzetelność naukową, ale również o rzetelność odkrywania prawdy o rzeczywistości. 

Prawda jako cel dociekań ontologicznych daje uporządkowany obraz świata zbudowanego w strukturze logicznej, w której jednostka ma ściśle określoną rolę zgodną z harmonijnym współistnieniem społeczności.

Harmonia ta jest osiągana poprzez trud „stawania w prawdzie”, co oznacza uznanie szlachetności czynów za wartość ludzkiego postępowania.

Jak ma się autoplagiatowanie do szlachetności? Nijak, a nawet przeciwstawnie. Obrazowo można to p00rzedstawić w powszechnie znanej postawie biblijnej faryzeusza-obłudnika.

Prawo polskie nie zakazuje stosowania autoplagiatu, jednak mówi w wielu miejscach o powinności bycia szlachetnym naukowcem, powinności wyrażonej przede wszystkim przez Komisję do spraw etyki w nauce w opublikowanym w 2017 r. drugim wydaniu Kodeksu etyki pracownika naukowego.

W mojej publikacji nie skupiam się jednak na stricte naukowym ujęciu problemu. Jest ona bowiem wypowiedzią utrzymaną w duchu filozofii zwykłości Ludwika Wittgensteina, a więc ma być zrozumiała w prostocie przekazu.

Praktyczne ujęcie autoplagiatu w omówieniu jego zastosowania przez konkretną osobę ma zasadniczo dwa cele:

1 – przybliżenie tego, czym autoplagiat jest (jak działa)
2 – kto stosuje autoplagiat i czym się kieruje przy częstym wyborze tej „metody” publikacyjnej.

O ile pierwszy z nich ma charakter informacyjny, o tyle drugi negatywnie ocenia postawę naukową.

Jednak taka jednoznaczna ocena wymusza konieczność podjęcia „studium przypadku”, czyli wzięcia na warsztat analityczny publikacji konkretnego autora, co w przypadku dra Wojciecha Janika aż prosi się o zastosowanie.

Dlaczego? Śmiałość jego wypowiedzi zabiega o profesjonalizm, którego nie posiada, a także uderza w godność niektórych grup społecznych, np. polskich Tatarów (od wieków wykazujących się wiernością wobec naszego kraju), co wprowadza atmosferę wzajemnej podejrzliwości i nie służy budowaniu wielonarodowego społeczeństwa obywatelskiego.

Na uwagę zasługuje tutaj zwłaszcza to, że dr Wojciech Janik obrał fragment Ewangelii wg św. Łukasza (Łk 12, 2-3) za motto swojej rozprawy doktorskiej:

2. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome.
3. Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach.

Niniejsza publikacja – Autoplagiat jako nieetyczna praktyka akademicka na przykładzie publikacji Doktora Wojciecha Janika – nie jest zatem próbą pokazania postawy niezgodnej z prawem.

Ma raczej na celu wykazanie nierzetelności naukowej mogącej wprowadzać czytelników autoplagiatowanych prac w błędne przekonanie, jakoby przyswajali treści naukowo wartościowe, które rzekomo wnoszą powiew świeżości do dyskusji nad szeroko pojmowanym bezpieczeństwem państwowym i narodowym.

Eryk Kowalczyk

 

Ku Prawdzie:

Publikacja Eryka Kowalczyka spodobała mi się, już po przeczytaniu Wprowadzenia.

Nie mogło być inaczej, gdyż celem tej pracy Eryka Kowalczyka… i chyba nie tylko – jest przede wszystkim odkrywanie PRAWDY o rzeczywistości!

Ery Kowalczyk i Ku Prawdzie podążają w tym samym kierunku! Brawo!

Dziękuję za udostępnienie publikacji czytelnikom Ku Prawdzie… i polecam lekturę.

Autoplagiat jako nieetyczna praktyka akademicka na przykładzie publikacji Doktora Wojciecha Janika

 

2 myśli na temat “Autoplagiat jako nieetyczna praktyka akademicka – Eryk Kowalczyk

  • 27 stycznia 2019 o 19:43
    Permalink

    Panie Stanisławie, jest mi niezmiernie miło, że Pańskim majestatem objął Pan również moją skromną pracę. Kłaniam się najniżej oraz najserdeczniej dziękuję!

    Odpowiedz
    • 27 stycznia 2019 o 19:52
      Permalink

      Dziękuję! Eryku… mój majestat obejmuje wszystkich dążących ku PRAWDZIE! 😉

      Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *