🛬 Kłamstwa i brednie zespołu Macierewicza — głos kapitana Jerzego Grzędzielskiego

25.000 godzin w powietrzu. 50 lat w lotnictwie. I bezlitosna analiza kłamstw, które przez lata zatruwały debatę o Smoleńsku. Tekst kapitana Jerzego Grzędzielskiego o Komisji Macierewicza powstał w 2016 roku — w czasie, gdy polityczne fantazje o „zamachu” osiągały szczyt absurdu. Dziś, po latach, jego słowa brzmią jeszcze mocniej. To głos pilota, który nie musi nikomu schlebiać. Głos człowieka, który wie, jak działa lotnictwo — a nie jak działa polityka. Publikuję ten tekst ponownie, w nowej strukturze, z zachowaniem oryginalnej treści.

🔥 Kłamstwa i brednie zespołu Macierewicza

Konferencja Ministra Macierewicza i wypowiedzi uczestniczących w niej profesorów spowodowały, że po raz kolejny zabieram głos w sprawie katastrofy smoleńskiej.

Niezmiennie powtarzam: codziennie kapitanowie rozmaitych linii lotniczych świata, bezpiecznie przewożą ponad 30 milionów pasażerów. Stosują przy tym niezwykle prostą zasadę: nie przekraczanie obowiązujących przepisów bezpieczeństwa.

Najważniejsze jest życie powierzonych im pasażerów.

Państwowa Komisja Badania Wypadków składała się z: wysokiej klasy specjalistów w dziedzinie lotnictwa, niezwykle starannie wykształconych profesorów, doktorów nauk technicznych, kapitanów linii lotniczych, pilotów doświadczalnych, doktorów prawa, medycyny, nawigatorów, meteorologów, wyższych oficerów lotnictwa.

Ludzie ci pracowali w różnych instytucjach i miastach. Myślę, że wielu z nich było sympatykami PiS. Zostali powołani do pracy i już 10 kwietnia 2010 roku, zjawili się w Smoleńsku, na miejscu katastrofy.

Już w niedługim czasie po katastrofie, pan Macierewicz i członkowie jego zespołu parlamentarnego zaczęli szkalować prace państwowej komisji, zarzucając jej brak kwalifikacji, kłamstwa i ukrywanie prawdy. Trwa to do dziś. Robią to całkowicie bezkarnie.

Czy ci wszyscy znakomici fachowcy i niezwykle prawi obywatele Polski, chcieli śmierci swego Prezydenta, jego gości i ukrycia tego faktu?! Ile trzeba mieć złej woli i zwyczajnej podłości, aby posądzać ich o taki czyn?

Czy nasz Naród tak nisko upadł, że nie znalazł się jeden sprawiedliwy, który powiedziałby: Manipulowano nami? Tylko około 30% obywateli uwierzyło w te brednie pana Macierewicza. Stało się to, przy niemałej pomocy kleru, że wspomnę słowa jednego z ojców z Torunia:

Oni byli prowadzeni na specjalne zamordowanie.

Jest to podłe i wręcz chore! Państwowa komisja działała profesjonalnie. Jak wszystkie komisje na świecie. Zaczynała od sprawdzania dokumentów wyszkolenia, startu samolotu i badała kolejne czynności wykonywane przez załogę do momentu katastrofy. Ekipę pana Macierewicza nie interesowała praca załogi. Samolot pewnie leciał sam. Dopiero gdy guru wskazał kolejny „wybuch” kolejnego rodzaju „bomby” panowie byli zainteresowani dociekaniem.

Odpowiem więc na część kłamstw i niebywałych bzdur głoszonych przez zespół i podkomisje pana Ministra Macierewicza. Profesorowie mają problem, skąd się wzięły części samolotu przed brzozą. Pan Binienda odkrył, że był to wręcz wybuch przed brzozą, choć samolot dalej leciał. Samolot leciał na całkowicie zdławionych silnikach, w automacie, wbrew instrukcji i logice. Automat zamieniał wysokość na prędkość i opadanie wynosiło 9 m/sek., zamiast 3 m/sek.

Kapitan mimo dwukrotnej sygnalizacji „pull up” za późno podjął decyzję odejścia. Zrobił to na około 20-stu metrach wysokości, zamiast na stu metrach. Przestawił manetki silników na pełen ciąg. Za chwilę lewa końcówka skrzydła uderzyła w brzozę. Powstał moment i obrót samolotu w lewo, wzrost siły nośnej na prawym skrzydle i w konsekwencji obrót samolotu wzdłuż osi podłużnej. Czyli prawidłowa beczka.

W pozycji na plecach samolot zderzył się z ziemią. Przednią kabinę z pasażerami przygniatał i miażdżył centropłat wraz z wózkami podwozia o wadzie około 7 ton, z prędkością 270 km/h i ogromną energią kinetyczną. Tylną część kabiny wraz z pasażerami wbijały w ziemię trzy silniki rozkręcone do 8200 obr/min. Każdy po 2,5 tony. Z dysz tych silników w kierunku brzozy wydobywały się gazy o ogromnej energii i mogły zabrać ze sobą najcięższe części i detale rozbitego samolotu i przemieścić je przed brzozę.

Dla przykładu podam: po lądowaniu w Rzymie służby lotniska chciały postawić mój samolot najbliżej budynku -portu. Polecono mi skręt o 90 stopni, niemal w miejscu. Gdy dałem prawym silnikom niemal maksymalny ciąg za ogonem samolotu przejechał samochód techniczny. Został zdemolowany.

Pan Binienda miał uwagi, że samolot spadł z małej wysokości. Twierdził, że nie powinien się rozlecieć na tyle małych części, a ofiary nie powinny być w tak złym stanie. Żałosne stwierdzenie jak na profesora, i to inżyniera. Pan profesor sugerował kolejną eksplozję lub wybuch, który spowodować miał rozpad samolotu.

Samolot to nie kula metalu: spadła, zrobiła dołek i pękła na dwie lub trzy części. To konstrukcja głównie z dwumilimetrowej blachy aluminiowej, z wręgami i podłużnicami, skrzydła z dźwigarami, silniki, wsporniki itd. Po uderzeniu w ziemię samolot rozpada się na miliony części.

Dam przykład: w Lesie Kabackim spadł IŁ-62. Samolot podchodził do lądowania w prawidłowej ścieżce opadając 3m/sek. Gdy odmówił ostatni silnik spadał podwoziem i bagażnikami, a nie na plecach. Drzewa amortyzowały upadek. Rozsypał się jak TU-154. Do trumny jednej z naszych znakomitych koleżanek włożyliśmy jedynie klucze od mieszkania. Tyle pozostało. Panie profesorze, trochę technicznej wyobraźni! Podziwiam Panów niebywały tupet i niefrasobliwość.

Pan Nowaczyk stwierdził autorytatywnie, że przyczyną katastrofy było wprowadzenie samolotu przez Rosjan na zły pas. Pan Nowaczyk przystępując do tak odpowiedzialnej pracy, nie zadał sobie trudu przeczytania mapy lotniska, zaledwie jednej kartki papieru. A tam jest tylko jeden pas – to nie Londyn, czy Amsterdam. To są kpiny z ofiar i ich rodzin.

Twierdzicie panowie, że Rosjanie nakłaniali Kapitana do obniżenia lotu do 50 metrów. Przypominam: tylko i wyłącznie kapitan decyduje o podjęciu próby lądowania. Nikt kapitana nie zmusi do przekroczenia obowiązujących go ograniczeń. Przecież on siedzi za sterami. Gdy nasz samolot zjawiał się nad lotniskiem smoleńskim, otrzymał standardową informację o pogodzie. Ponadto otrzymał niestandardowa wiadomość, niespotykaną na innych lotniskach:

nie ma warunków do lądowania.

Cóż to znaczy? To nadgorliwość Rosjan, aby Kapitan nie podjął próby lądowania w niekorzystnych i niebezpiecznych warunkach, i nie narażał życia Prezydenta i jego gości. Pewnie i sami Rosjanie nie chcieli mieć problemów i kłopotów.

Panie Macierewicz i panowie Profesorowie, gdzie wasza logika o zamachu na Pana Prezydenta, skoro Rosjanie już na samym początku sugerują załodze lot na inne lotnisko? Tu już rozpada się misternie układany plan „zamachu”. Pan Macierewicz nie darował nikomu, więc i z Kapitana zrobił osobę niekompetentną. Kolejną przyczyną katastrofy w/g Ministra Macierewicza było to, iż Rosjanie: 1) nie „odpędzili” (cóż za kuriozalne określenie w nomenklaturze lotniczej) naszego samolotu od lotniska; że 2) nie zamknęli lotniska.

Panie Ministrze,

odpędza to się komary, lotnisk się nie zamyka, chyba że na pasie jest uszkodzony samolot. Tę sytuację należy rozumieć następująco: przyleciał samolot z Prezydentem 40-milionowego kraju nad Smoleńsk. Kapitan otrzymał informację meteo.

Warunki absolutnie nie do lądowania. Według pana Macierewicza Kapitan-gapa, nie wie co ma robić: potrzebuje pomocy suflera, lidera, opiekuna. Rosjanie nie „odpędzają” samolotu, nie zamykają lotniska. I stało się co się stało. Wina Rosjan. To jest logika pana Ministra Macierewicza.

Panowie Profesorowie,

wystarczy mieć szczątkową wiedzę o aerodynamice, teorii lotu i jego mechanice, żeby stwierdzić, że załoga była „przegrana” już od wysokości 90 metrów, ponieważ załoga leciała łamiąc wszelkie przepisy, w automacie, opadając 9 m/sek, na całkowicie zdławionych silnikach.

Aby przerwać opadanie należało wykonać: odłączenie automatu 1 sekunda, przestawienie dźwigni ciągu i akceleracja silników 8 sekund, przestawienie wolanta na wznoszenie 1 sekunda. Razem 10 sekund, nie licząc bezwładności masy samolotu z wypuszczonym podwoziem i z wysuniętymi klapami. 10 sekund opadania to 90 metrów wysokości, i spotkanie z ziemią.

Tu już nic nie mogło pomóc. Piloci TU-154 przy tak nieprofesjonalnym sterowaniu, od wysokości 90 metrów, już nie mogli odlecieć. Odpowiedź na pytanie, dlaczego więc znaleźli się na tej wysokości, znajduje się na taśmie z zapisem rozmów załogi. Analiza tych faktów jest niepodważalna – to była przyczyna katastrofy, i nie zmienią tego kłamstwa i brednie, głoszone przez zespoły Ministra Macierewicza.

inż. Jerzy Grzędzielski

🎯 Ku Prawdzie

Jerzy Grzędzielski nie owija w bawełnę. Nie potrzebuje parówek, puszek, animacji 3D ani „ekspertów od fluorescencji”. Wystarczy mu 25.000 godzin nalotu i zdrowy rozsądek. To, co politycy komplikowali przez dekadę, on rozbiera na czynniki pierwsze w kilku akapitach. Bez patosu. Bez mitów. Bez fantazji o zamachach. Po prostu — lotnicza logika.

I właśnie dlatego jego głos był tak niewygodny. Bo obnażał: cynizm, głupotę, tchórzostwo, i polityczne pasożytnictwo na tragedii. A rodziny ofiar zostawiano z bólem, który wykorzystywano jak rekwizyt.

Smoleńsk nie był tajemnicą. Smoleńsk był konsekwencją. I Jerzy Grzędzielski opisał to lepiej niż wszystkie komisje razem wzięte. Dlatego ten tekst wraca dziś — bo prawda nie starzeje się nigdy.

 

🕯️ PS. 2021 — głos Czytelników

To była największa ankieta w historii Ku Prawdzie dotycząca Smoleńska. W ankiecie z 2016 roku ponad 72% Czytelników wskazało: 👉 Presja na pilota i decyzja pilota – jako główną przyczynę katastrofy. 7.572 głosy. To nie jest margines — to jest społeczne zrozumienie faktów.

 

ANKIETA WZNOWIONA 10.04.2021 r.

 

Ku Prawdzie: Dziękuję! No na ten komentarz to muszę odpowiedzieć… „Afera Kałłowa” do czegoś zobowiązuje!  😆 Maćku… krótko… medice, cura te ipsum!  I coś od siebie… myślenie, nawet te krytyczne, jak nie prowadzi do wniosków jest trudem… jałowym 😉 Pozdrawiam

Ku Prawdzie: Dziękuję! Wojciechu… a jakie znaczenie ma fakt – czy ja jestem „za czy nawet przeciw” – w ocenie tekstu Jerzego Grzędzielskiego?   😀  Chcesz mnie oceniać? To zerknij na moją fotkę na blogu i masz pełen wachlarz  „moich określeń”. Jak nie znajdziesz odpowiedniego, to wymyśl coś nowego… oby oryginalnego… czekam 😆

Ku Prawdzie: Dziękuję! Zero argumentów a jedynie insynuacje godne… komisji Macierewicza 😎  Każdy wybiera swoją drogę… ku prawdzie… i to jest demokracja. Więc o czym tu dyskutować… „ku prawdzie Krzysztofa Dąbrowskiego” chyba kraju rad 😆

Ku Prawdzie: Dziękuję! Wstyd! Żenada! Przytacza fragment tekstu… zero argumentów na zbicie twierdzenia JG… i w chamski sposób pomawia JG… tu życiorys Jerzego Grzędzielskiego Jak to łatwo opluć drugiego człowieka. „Proof”… nie jesteś godzien sznurówek wiązać dla JG 😆

Ku Prawdzie: Dziękuję! I znów… zero merytorycznej dyskusji z tezami pilota Jerzego Grzędzielskiego… a insynuacje w stylu komisji Macierewicza. No i mi się dostało… dlaczego? Ano… wścieklizna zalewa mózgi oponentów JG i nie czytając jego tekstu, walą w tego kto publikuje 😆 A to najlepsze: „żewne kłamstwa”… to napisał specjalista z zespołu Macierewicza 😆 sarkazm, sarkazm koleżko… gdybyś nie skumał 😆