Prawa człowieka. Radosław Nojman. Rozmowy o Ojczyźnie

Tym razem kanwą kolejnych Rozmów o Ojczyźnie były prawa człowieka. Założeniem odczytu było… chyba udowodnienie tezy, że MY Polacy, nie mamy się czego wstydzić w tworzeniu „ludzkiego prawa” 😉

Tak jak w wyścigu krajów do własnej konstytucji, dzięki  Ustawie Rządowej z 3 maja 1791 stanęliśmy na podium MŚ, tak i w pisaniu praw ludzkich, już od czasów Pawła Włodkowica byliśmy także w czołówce światłych narodów.

Radosław Nojman przez bite półtorej godziny, odczytywał kamienie milowe, w tej naszej pogoni za cywilizowanym światem.

Rozpoczął od wspomnianego Pawła Włodkowica a zakończył zasługami – w tej dziedzinie – Jana Pawła II.

Jak dla mnie, niestety odczyt był zbyt, napiszę delikatnie… akademicki. Walczyłem ze sobą, by nie zasnąć 🙁

Panie Radosławie!

Proszę na przyszłość stosować znane każdemu prelegentowi chwyty, by audytorium nie zasypiało!

Historyczne fakty odczytywane z kartki to za mało, by uznać odczyt za… pasjonujący.

Jedyny fragment odczytu (a w zasadzie już po odczycie), który mnie zaciekawił, to była krótka dyskusja o roli Hugo Kołłątaja w polskiej polityce.

A jedyna wiadomość z odczytu, która była dla mnie pełnym zaskoczeniem to informacja, że przez wiele wieków, chyba aż do wybuchu II wojny światowej obowiązywało takie prawo, że na Warmii mogli zamieszkiwać tylko katolicy!

Czekam z zaciekawieniem na temat następnych Rozmów o Ojczyźnie. A zainteresowanych brakiem pełnej relacji dźwiękowej, czy filmowej z odczytu informuję, że Radosław Nojman nie wyraził zgody na upublicznienie tego, co mówił. Rozumiem… wróg czuwa, albo wstyd takie rzeczy wygłaszać publicznie 😉