U stóp źródła – 60 lat twórczej drogi Hanny Fogel

U stóp źródła – tak zatytułowano spotkanie autorskie Hanny Fogel, które odbyło się 25 czerwca w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Olsztynie. Było to wydarzenie niezwykłe, pełne emocji, wspomnień i wzruszeń, bo Hania świętowała jubileusz 60 lat pracy w kulturze Warmii i Mazur.

🌳 Droga, która zaczęła się pod dębem

Hania wracała do swoich korzeni z czułością i wdzięcznością. Opowiadała o Lipie – miejscu przesiedlenia, o dzieciństwie na wsi, o przyrodzie, która ukształtowała jej wrażliwość. Najważniejszym symbolem był rodzinny dąb, stojący tuż obok domu.

Dąb był zawsze miejscem narodzin i miejscem odchodzenia. Miejscem naszych posiad, biesiad, płaczów i śmiechów.

Z tego doświadczenia wyrósł jej pierwszy tomik Wysoko niebo, głęboko ziemia, w którym słowo splata się z obrazem.

🖋️ U stóp źródła – poezja z potrzeby serca

Poezja Hani jest głęboko osobista. Powstaje z potrzeby zapisania tego, co w człowieku najważniejsze – pamięci, rodziny, przyrody, wolności.

Nadchodzi moment, kiedy głowa jest bardzo zajęta tym, co chciałaby osoba tworząca zostawić. I głowa boli.

Jej wiersze są świadectwem – czasem spowiedzią, czasem rozmową z samą sobą, czasem powrotem do Betlejem, jak nazywa swoje rodzinne miejsce.

🎨 Kolaże – poezja w obrazie

Drugą dziedziną twórczości Hani są kolaże. Tworzy je od lat, traktując jako plastyczne dopełnienie słowa.

Obraz dopełnia słowo, a słowo dopełnia obraz.

Jej prace zdobiły okładki tomików, ilustrowały pisma emigracyjne, były prezentowane na wystawach. Symbolika, metafora, detal – to jej język wizualny.

🌙 Pandemia – czas, w którym sztuka ratowała

W czasie pandemii twórczość stała się dla Hani ratunkiem przed samotnością i lękiem. W tym okresie powstały nagradzane teksty, m.in. proza poetycka z tomu Brzegi.

Gdybym nie pisała i nie robiła kolaży, nie wiem, co by było. Człowiek musi mieć pasję, bo inaczej może popaść w depresję.

🕊️ Wolność – słowo najważniejsze

Jako dziecko wojny, córka żołnierza AK, Hania wielokrotnie wracała do tematu wolności. W jej wierszach wolność jest światłem, drogą, trudem, aniołem.

Dla mnie brak wolności jest absolutnie niewolą, której nie znoszę.

W jej twórczości wolność jest zawsze obecna – jako wartość osobista i narodowa.

🎭 Scena, teatr, śpiew – żywioł, który trwa

Hania przez całe życie była związana ze sceną: Teatr Lalek, chór, zespoły artystyczne, występy w telewizji. Jej nauczyciel z liceum powiedział kiedyś:

Sokołowska, w twoim życiu powinna być zawsze scena.

I miał rację. Do dziś Hania występuje, śpiewa, recytuje, prowadzi spotkania, inspiruje.

💛 Moje gratulacje – osobiste, od serca

Haniu, znamy się już parę lat, i dlatego ośmielam się podziękować Ci za każde spotkanie, za Twój śmiech, Twoją energię, Twoją mądrość i Twoją niepowtarzalną wrażliwość. Za to, że zawsze potrafisz zobaczyć więcej – w słowie, w obrazie, w człowieku.

Gratuluję Ci z całego serca 60 lat pracy w kulturze Warmii i Mazur. To nie jest tylko dorobek – to jest Twoje życie, Twoja droga, Twoje światło, które od tylu lat dajesz ludziom.

Haniu – oby następne lata były jeszcze piękniejsze.