Jak ratować się od aluminium? Porady Starego Dochtora

Pomimo faktu, że aktorzy sceny politycznej biorą udział w masowym truciu mniej wartościowego społeczeństwa, zamieszkałego pomiędzy Odrą i Bugiem, nie jesteśmy tak zupełnie bezbronni. Pojawiło się parę prac wyjaśniających, w jaki sposób można się pozbyć nadmiaru aluminium z organizmu.

W pier­wszym rzędzie, samorzą­dow­cy — o ile oczy­wiś­cie reprezen­tu­ją interesy włas­nego wybor­cy — powin­ni wymóc otwar­cie na swoim tere­nie lab­o­ra­toriów, mogą­cych dokony­wać pomi­arów kon­cen­tracji alu­mini­um, kad­mu, flu­o­ru i rtę­ci w mate­ri­ale bio­log­icznym. Odpowied­nie metody są znane, a kosz­ta nie są wysok­ie. Koszt pomi­aru np. flu­o­ru — przy reg­u­larnym przeprowadza­niu badań — będzie poniżej 10 zło­tych za jed­no badanie. Badań nie potrze­ba przeprowadzać częś­ciej jak raz na 4–6 miesię­cy, u osób pode­jrzanych o przewlek­le zatru­cie. Objawy zatru­cia flu­o­rem są doskonale opisane i każdy pedi­atra, czy lekarz szkol­ny powinien je znać. O wiele bardziej korzystne dla mieszkańców będzie utworze­nie takiego lab­o­ra­to­ri­um, aniżeli wydawanie pub­licznych pieniędzy podat­ni­ka na zakup następ­nej par­tii szczepi­onek.

Trze­ba pamię­tać, że alu­mini­um w szczepi­onkach jest „n” razy bardziej toksy­czne, aniżeli alu­mini­um zawarte w pro­duk­tach spoży­w­czych. O tym, że alu­mini­um przy­czy­nia się do choro­by Alzheimera, wiado­mo jest od lat 80. ubiegłego wieku. Nawet Min­is­terst­wo Środowiska opisy­wało tę chorobę w ter­e­nach skażonych alu­mini­um, w wydawanych przez siebie pub­likac­jach.

W szczepi­onkach alu­mini­um jest w postaci nanocząsteczek, a te są wielokrot­nie trud­niejsze do usunię­cia z naszego orga­niz­mu. Nanocząstecz­ki są zjadane przez makrofa­gi — MF i trans­portowane po całym orga­nizmie. MF zaw­ier­a­jące alu­mini­um spoko­jnie przenika­ją bari­erę krew-mózg. Tak więc nanocząsteczek nie moż­na usunąć przez ner­ki. Cząst­ki adi­uwan­ta nie krążą we krwi, tylko wraz z makrofaga­mi usadaw­ia­ją się w różnych narzą­dach takich jak: mózg, śledziona, węzły chłonne. W nich ule­ga­ją kon­wer­sji jonowej. Jak podałem w poprzed­nich pra­cach, mózg jest bard­zo wrażli­wy na alu­mini­um i już min­i­malne daw­ki powodu­ją pow­stanie stanów zapal­nych.

Na całe szczęś­cie poz­nano nat­u­ralne sposo­by zmniejsza­nia uszkodzeń dokony­wanych przez alu­mini­um. Suple­men­tac­ja tau­ryną, wit­a­m­iną E, selen­em, kwerce­tyną, kurkumą i acety­lo-kar­ni­tyną, może zapewnić ochronę.

Krzemionka

Krzemion­ka wys­tępu­je w wielu pro­duk­tach spoży­w­czych. Ma nat­u­ralne powinowact­wo do alu­mini­um. Krzemion­ka łączy się z alu­mini­um tworząc gli­nokrzemi­any. Gli­nokrzemi­any są nietoksy­czne i bio­log­icznie praw­ie obo­jętne. Gli­nokrzemi­any są wydalane przez ner­ki. Bada­nia wykaza­ły, że spoży­wanie krzemion­ki zwięk­sza wydalanie alu­mini­um z orga­niz­mu człowieka.

Przykład­owo spoży­wanie ok. 50 mg krzemion­ki na dobę, zwięk­sza wydalanie krzemion­ki o ok. 28 %. Podob­nie dzi­ała krzemion­ka u chorych z chorobą Alzheimera. Bard­zo ciekawe, dlaczego w Polsce Min­is­terst­wo Zdrowia, nie infor­mu­je o tym pra­cown­ików Służ­by Zdrowia, a w szczegól­noś­ci pedi­atrów? Wyda­je się, że krzemion­ka jest jed­nym z najbardziej skutecznych czyn­ników detoksykacji z alu­mini­um. Wystar­czy spoży­wać ok. 50 — 100 mg zie­mi krzemionkowej [tzw. okrzem­ki] w sytu­acji naraże­nia na alu­mini­um. Krzemion­ka jest bard­zo tania.

Glicyna

Jest aminok­wasem stosowanym pod­czas chelat­acji met­ali cięż­kich. Jest bard­zo skutecz­na w przy­pad­ku alu­mini­um. Gli­cy­na zmniejsza również stany zapalne. Praw­dopodob­nie jest to związane z kola­gen­em. Dobre wyt­warzanie kola­genu jest niezbędne do dzi­ała­nia bari­ery jeli­towej. Czy bari­era jest skutecz­na, wystar­czy obserwac­ja kup­ki. Kup­ka musi być ufor­mowana, prak­ty­cznie bez zapachu i top­ić się. Jeżeli pły­wa i posi­a­da moc­ny zapach, to jest to oczy­wisty dowód stanu zapal­nego jelit, czyli prz­er­wa­nia bari­ery jeli­towej. Toksyny mogą się swo­bod­nie dostawać do krwioo­biegu. Łącze­nie krzemion­ki z gli­cyną, może syn­er­gisty­cznie zwięk­szyć usuwanie alu­mini­um z orga­niz­mu.

Pro­ponowana dawka wynosi ok. 10 — 20 gramów gli­cyny dzi­en­nie, w dawkach podzielonych. W związku z fak­tem, że gli­cy­na popraw­ia jakość snu, dobrze jest przyj­mować ją przed snem. Dla osób lubią­cych poo­bied­nie drzem­ki wskazane jest przyj­mowanie gli­cyny przed drzemką. Jej uspoka­ja­jące dzi­ałanie popraw­ia jakość drzem­ki.

Turyna

Jest antyut­le­ni­aczem z dzi­ałaniem ochron­nym na układ ner­wowy, ner­ki, wątrobę. Zabez­piecza przed toksy­cznym wpły­wem met­ali cięż­kich, takich jak: chrom, kadm, ołów na nasz orga­nizm. Tau­ry­na podana przed zatru­ciem jest bardziej skutecz­na. Bada­nia wykaza­ły również, że tau­ry­na jest skutecz­na pod­czas detoksykacji wątro­by i odwróce­nia uszkodzeń wątro­by spowodowanych przez alu­mini­um. Inne bada­nia wykaza­ły, że tau­ry­na zapo­b­ie­ga uszkodze­niu nerek, spowodowanym przez alu­mini­um. Tau­ry­na, podob­nie jak gli­cy­na, popraw­ia jakość snu. Należy więc ją przyj­mować przed snem, wiec­zorem. Pro­ponowana dawka wynosi ok 1.0 do 3.0 g/dziennie.

Lecytyna

Jest ważnym skład­nikiem odży­w­czym mózgu. Błony komórkowe są wyko­nane z lecy­tyny. W mózgu jest dużo fos­folipi­d­owych błon. W ekspery­men­tach, lecy­ty­na zmniejsza nieko­rzystne efek­ty spoży­wanego alu­mini­um oraz ogranicza stany zapalne i zmi­any pato­log­iczne w nerkach, wątro­bie, mózgu i jądrach. Sug­erowana dawka wynosi ok. 10 — 20 g lecy­tyny na dobę. Oczy­wiś­cie, w zależnoś­ci od masy ciała oso­by ją przyj­mu­jącej. Lecy­ty­na najłatwiej dostęp­na, zna­j­du­je się w jajkach. Wystar­czy kogel — mogel z dwu jajek podawać dziecku.

Witamina E

Liczne bada­nia wykazu­ją skuteczność wit­a­miny E w zapo­b­ie­ga­niu toksy­cznego dzi­ała­nia alu­mini­um. Wit­a­m­i­na E hamu­je utle­ni­an­ie lipidów spowodowane przez alu­mini­um. Sprawd­zono to dla nat­u­ral­nych wit­a­min E, a nie dla pro­duk­tów syn­te­ty­cznych, dlat­ego nie pole­cam pro­duk­tów syn­te­ty­cznych. Należy więc unikać wszel­kich wit­a­min mają­cych prze­drostek  „dl” lub ”di -alfa-tokofer­ol”.

Kwercetyna

Jest polifenolowym prze­ci­wut­le­ni­aczem, obec­nym w wielu pro­duk­tach odży­w­czych. Kwerce­ty­na zapo­b­ie­ga zaburzeniom koor­dy­nacji mięśniowej, poz­naw­czej, popraw­ia pamięć i zdol­noś­ci poszuki­waw­cze. Bada­nia wykaza­ły, że kwerce­ty­na popraw­ia wskaźni­ki bio­chemiczne zdrowia mózgu, w porów­na­niu z grupą otrzy­mu­jącą alu­mini­um. Kwerce­ty­na chroni przed stre­sem oksy­da­cyjnym i toksy­cznoś­cią glinu.

Kurkuma

Bada­nia wykaza­ły, że kurku­ma zapo­b­ie­ga neu­ro­toksy­czne­mu dzi­ała­niu alu­mini­um.

Selen

Zmniejsza wyt­warzanie inter­leukiny-6, spowodowanej przez alu­mini­um. Udowod­niono, że inter­leuk­i­na IL-6 powodu­je autyzm. Przez zmniejsze­nie pro­dukcji IL-6 przez selen, male­je praw­dopodobieńst­wo pow­sta­nia autyz­mu. Pro­ponowana dawka selenu to ok. 200 do 400 mcg dzi­en­nie.

Acetylokarnityna

Jest kry­ty­cz­na dla funkcjonowa­nia mózgu i jest pomoc­na w wielu zaburzeni­ach neu­ro­log­icznych. Praw­dopodob­nie acety­lokar­ni­ty­na jest skutecz­na, jako środek zapo­b­ie­ga­ją­cy nieko­rzyst­nym skutkom alu­mini­um. Pro­ponowana dawka to 2.0 do 5.0 g dzi­en­nie.

dr n. med. Jerzy Jaśkowski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *