Nie podaję ręki! Jarosław Sztachański

Dzisiaj stawiłem się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym na rozprawie, której przedmiotem była moja skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie, w udostępnianiu mi dokumentów.

W budynku sądu stawiłem się, chyba z 10 minut przed wyznaczoną godziną. Na korytarzu, przed salą rozpraw, ujrzałem czekającego Jarosława Sztachańskiego – radcę prawnego KWP w Olsztynie.

Straciłem do niego szacunek, jaki odczuwam do każdego uczciwego człowieka, z chwilą, gdy w Sądzie Okręgowym – z własnej inicjatywy – wygłosił opinię, że on nie widzi w moich tekstach, które tutaj zamieszczam… inteligencji.

Niepomny, że z pewnością nieźle swoimi wpisami zalazłem mu za skórę, na jego widok wyciągnąłem prawicę do przywitania i powiedziałem:

Cześć!

Jarosław Sztachański tylko burknął pod nosem:

Nie podaję ręki!

Komu nie podaje ręki? Tego nie usłyszałem.

Teraz mam potwierdzenie, że obcowanie z burakiem warszawskim, bardzo źle wpływa na maniery niektórych urzędników KWP w Olsztynie.

Rozprawa była krótka i zakończyła się ogłoszeniem postanowienia. O treści postanowienia napiszę, gdy otrzymam je wraz z uzasadnieniem.

Poniżej przedstawiam oświadczenie, które wygłosiłem dzisiaj w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym podczas rozprawy.

Wysoki Sądzie,

od 1989 roku, czyli od ponad ćwierćwiecza, Rzeczpospolita Polska uchodzi za państwo, którego organy władzy publicznej działają na postawie i w granicach prawa.

Od 2 kwietnia 1997 roku najwyższym prawem Rzeczpospolitej Polskiej jest Konstytucja, uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe. Art. 51 tejże Konstytucji w punkcie trzecim stanowi cytuję:

Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych.

Wysoki Sądzie.

Policja w państwie prawa stoi na straży ustanowionego prawa i powinna stanowić wzór jego przestrzegania dla całego społeczeństwa.

Tymczasem w mojej sprawie, z którą zwróciłem się do Wysokiego Sądu, mijają właśnie dwa lata, od chwili, gdy po raz pierwszy zwróciłem się do Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie, o dostęp do dokumentów, które zdecydowały o moim losie.

Zatajenie przede mną raportu Adama Kalla i notatki służbowej Jacka Stankiewicza, które to dokumenty dotyczyły tylko mojej osoby spowodowało, że nie mogłem w Sądzie Pracy skutecznie wykazać rzeczywistych powodów pozbawienia mnie pracy.

Taka postawa urzędników Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie spowodowała, że obecnie oczekuję na decyzję Sądu Najwyższego w sprawie kasacji wyroku Sądu Pracy.

Wysoki Sądzie.

Stwierdzam, że odmawianie mi dostępu do przedmiotowych dokumentów, to ukrywanie przestępstwa pomówienia mnie, popełnionego przez wysokich oficerów Policji i jednocześnie urzędników Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie.

Ci dwaj oficerowie, działając w porozumieniu sporządzili dwa dokumenty, które były podstawą wyrzucenia mnie z pracy.

Na mojej osobie, Policja zastosowała metodę niszczenia człowieka uczciwego, rodem z czasów najgłębszej komuny PRL-u.

Adam Kall i Jacek Stankiewicz poprzez kłamstwa, skłonili mojego Pracodawcę, do natychmiastowego usunięcia mnie z pracy!

Wysoki Sądzie.

Oczekuję na sprawiedliwy wyrok, który potwierdzi, że to urzędnicy Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie łamią Konstytucję, odmawiając mi prawa dostępu do dokumentów, na podstawie których, zostałem przez Pracodawcę niesprawiedliwie osądzony.

Pisma, które otrzymałem w tej sprawie, to tylko biurokratyczne wybiegi, które nie mogą zaciemnić obrazu ewidentnej dwuletniej bezczynności organu administracji w udostępnieniu dokumentów. Dziękuję.

Nie podaję ręki!

To tekst, który usłyszałem dzisiaj z ust Jarosława Sztachańskiego – radcy prawnego KWP w Olsztynie, gdy ja wyciągnąłem prawicę do przywitania.

Dzięki Ci Boże, że abderyci sami siebie wskazują – swoim zachowaniem – że nie zasługują na szacunek normalnego człowieka.

Wpis ilustruje fotka, na której Jarosław Sztachański najniżej ze wszystkich oficerów, bije pokłony przed  przełożonym.

Cóż… wazeliniarz kałłolubny niektóre odruchy ma we krwi.