Związek Literatów Polskich Oddział w Olsztynie we wrześniu b.r. został zaszczycony zaproszeniem do realizacji Projektu autorstwa dr n. med. Kamili Julii Regin z Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warmińsko–Mazurskiego i prezesa Oddziału ZLP mgra Andrzeja Cieślaka: Żywe kultury literatury ZLP i UWM©.
To unikalne przedsięwzięcie
już spotkało się z zainteresowaniem, bo ma na celu wdrożenie do praktyki terapeutycznej literackiego elementu, ducha wyobraźni dla poprawiania dobrostanu chorych i cierpiących.
Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że zajęcia art-terapeutyczne bazują głównie na manualnym, mechanicznym lub słuchowym usprawnianiu, gdzie dominują działania fizyczne i dźwiękowe (np. ręka, noga, ucho, oko + narzędzie).
Projekt ZLP i UWM
zakłada i dąży do rozszerzenia metod wspomagających procesy przywracania u cierpiących i poszkodowanych – wiary, nadziei i uśmiechu w ich trudnych okolicznościach zdrowotnych.
Autorzy Projektu
wierzą, także, że uczestniczący w nim i poddani oddziaływaniu stosownej literatury, piszący studenci, także dobrowolni terapeuci, a przede wszystkim pacjenci zakładów leczniczych, zamkniętych ośrodków pomocy, sanatoriów, czy np. w relacjach sąsiedzkich przyjmą z zadowoleniem tę propozycję, bo może ona także przyczynić się do ich osobistego rozwoju poprzez podjęcie się przelewania na papier, pisania poezji czy prozy o swoich przeżyciach i rozterkach.
Na literaturze członków Związku Literatów Polskich uczył się i uczy w dalszym ciągu cała Polska.
Projekt: Żywe kultury literatury ZLP i UWM© dodaje literaturze dodatkowe zadanie społeczne.
Ta proponowana, nowa, a właściwie nowatorska funkcja literatury ma służyć zmniejszaniu, a nawet eliminowaniu: lęków, zaburzeń afektywnych, nerwic, uzależnień, problemów w relacjach rodzinnych, w przemocy domowej, w trudnościach emocjonalnych, w traumach, stratach, przy trudnościach psychospołecznych, w chorobach somatycznych oraz w pracy z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym.
Projekt pokazuje również terapeutyczną rolę literatury na konkretnych przykładach z grona pisarzy i poetów. Realizatorami zadania będą studenci, nie tylko Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu.
Projekt zakłada utworzenie we wszystkich, również „technicznych” Wydziałach, studenckich, twórczych i aktywnych Grup Literackich tworzących wiersze, miniatury literackie, scenariusze, bajki, opowiadania na neutralne tematy, ale sugerowane są także przydatne tematy rehabilitacyjno–terapeutyczne Ich twórczości.
Liczyć się będzie też gotowość do dobrowolnego przyjęcia na siebie zawodowych lub pomocniczych ról w procesie przywracaniu dobrostanu podopiecznych.
Terapeutami mogą być przecież np. piszący; przyszli lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci, inżynierowie, ekonomiści…
Mogą oni być autorami i/lub recytatorami swojej własnej lub innych autorów twórczości, dając od siebie darmo lekarstwo artystyczne – pigułki poetyckie – dawki zdrowia.
Mamy przykłady z naszego Regionu.
Ireneusz Betlewicz chorował na postępujący zanik mięśni. Ten znakomity dziennikarz, rysownik, członek Związku Literatów Polskich w Olsztynie, podczas swoich spotkań autorskich dzielił się również swoją twórczością poetycką.
Twierdził, że jest ona dla niego obok plastyki skuteczną terapią i np. z Mariolą Platte w Grudziądzu wystawili wspólny spektakl poetycki „Dokąd”. Zmarł 3 kwietnia 2014 roku.
Wspomaganie Projektu swoją twórczością już zadeklarowali Członkowie Oddziału ZLP w Olsztynie, którzy opracowali obszerne artykuły wybranych obszarów oddziaływania do wspólnej Monografii oraz publicznych wykładów, pod tytułem:
Kulturotwórcza i terapeutyczna rola literatury…
Andrzej Cieślak, Anna Barbara Czuraj-Struzik, Edward Cyfus, Krzysztof Daukszewicz, Jerzy Górczyński, Wiktor Hajdenrajch, Antoni Janowski, Władysław Katarzyński, Robert „Milord” Kowalski, Bożena Kraczkowska, Jerzy Sałata, Jerzy Szczudlik, Bolesław Uryn.
Autorzy Projektu Żywe kultury literatury ZLP i UWM©, wyobrażają sobie, a nawet mają pewność i przekonanie, że w ślad za celem podstawowym, przywrócone zostaną w wielu szpitalach, domach pomocy, sanatoriach zlikwidowane biblioteki dla pacjentów i pensjonariuszy.
Żywe kultury literatury ZLP i UWM©, to cel i misja społeczna, wartość dodana do życia w problemach.