Samokrytyka dla Michnika. Paweł Kukiz i Zakazane piosenki

Dzisiaj – na You Tube – odtworzyłem ostateczną wersję, nowego utworu Pawła Kukiza: Samokrytyka – dla Michnika.

Utwór zapowiada nowy album Kukiza Zakazane piosenki, który ukaże się w sprzedaży 4 listopada. Samokrytykę wydano 15 października i dzisiaj na liczniku ma już blisko 50.000 odtworzeń. Bez klipu, a ludzie chcą tego słuchać. Stało się to, co przewidywałem.

Ja miałem przyjemność odsłuchania tego utworu i kilku innych, w wersji demo, już na początku sierpnia. Paweł Kukiz był tak uprzejmy, że poprosił mnie o opinię. Przejąłem się rolą – bardzo – i zanim mu odpisałem, przesłuchałem przesłane mi utwory, po kilka razy. Żeby teraz nie fantazjować, wklejam do wpisu recenzję, którą wysłałem Pawłowi, bodajże 13 sierpnia 2014 roku.

Hej Pawle!

Chciałeś bym opisał swoje wrażenia… mówisz i masz 🙂 Już wczoraj w nocy, odsłuchałem chyba z 3 razy wszystkie te 4 utwory. Dzisiaj, gdy już uśpiliśmy wnuczkę znów mam słuchawki na uszach i lecą te dema. Ogólnie powiem tak: do mnie to przemawia i pewnie przemówi do… młodzieży, i Twoich stałych fanów. Ze względu na tekst i brzmienie, to nie możesz liczyć na sukces komercyjny, bo pewnie stacje radiowe tego nie będą puszczać. Nie dotrzesz też do tych praworządnych, ale to chyba żadna strata, bo mamy ich tam, gdzie ich miejsce 😉

Od strony muzycznej, to w zasadzie mnie nie zaskoczyłeś. Gdzieś tam pobrzmiewa Piracka płyta, a także pierwsza płyta Piersi. Jak tylko odsłuchałem – po raz pierwszy – wszystkie utwory, to od razu skojarzył mi się Lombardino! Podobne brzmienie, tylko teraz teksty bardziej… zaangażowane 🙂

Najbardziej mnie zaskoczył utwór Buba. Do 2:00 jest OK. Spójne brzmienie, z tekstem też wiadomo o co biega, ale od 2:01 dzieje się coś powiem… zaskakującego. Przez 30 sekund leci coda, która się ma do utworu, jak pięść do nosa 🙂 Ja bym raczej dodał trzecią zwrotkę, a codę przerobił na pełny utwór. Ponieważ od razu skojarzyła mi się z dancingiem (dobry kawałek do tańca, nóżka sama zaczyna podskakiwać do rytmu) to warto przerobić go, na utwór o restauracji Sowa i przyjaciele!

Daj dobry tekst, z cytatami z taśm (oryginalne głosy Belki, Sienkiewicza), to możesz mieć hiciora, nawet na ogólnopolską antenę, a Internetu… z pewnością! Może to Cię rozbawi ale chciałeś moją opinię to masz… szczerą, bo ja wazeliny nie lubię w obie strony. Do mnie najbardziej przemówił utwór Samokrytyka. Fajne bity, a szczególnie ten motyw sekcji dętej. No i tekst… to też o mnie!

Mam wrażenie, że moi oponenci z KWP w Olsztynie, bardzo by chcieli usłyszeć, że już nie żyję… na własną prośbę: zabijcie mnie! Jak już pozwolisz, to chętnie ten utwór zamieszczę na blogu, jako moją samokrytykę. Mam nadzieję, że udostępnisz mi go, za cenę przystępną.

Pozdrawiam.

Paweł podziękował za opinię i podsumował ją stwierdzeniem, że jest bardzo serio. Ja się cieszę, że w zasadzie dzieje się to, co opisałem! Media bojkotują nowe dzieło Kukiza (z tego, to się nie cieszę!) a słuchają go ci, co jego cenią. Słuchają go też oponenci, choć z pewnością nie będą się do tego przyznawać.

Ludzie wolni – słuchajcie Kukiza i nie zarzucajcie mu, że to koniunkturalne. Jego cała twórczość i obecna aktywność społeczna, wynika z troski o POLSKĘ. Możesz się z nim nie zgadzać, ale doceń jego trud, by NAM wszystkim żyło się lepiej. Dziękuję Pawle… nie tylko za Zakazane piosenki.

Samokrytyka dla Michnika i pozostałe utwory, które miałem przyjemność recenzować dla Pawła Kukiza, już w listopadzie na rynku! Walcie do dobrych sklepów muzycznych, by zakupić i posłuchać zaangażowanej twórczości Pawła Kukiza.

Ku Prawdzie – 20 października 2016 r

Przypominam ten wpis, bez poprawek w treści. Czy mam się czego wstydzić? Ja przeczytałem ten tekst z przyjemnością i westchnieniem. Jeszcze wtedy Paweł nie uważał mnie za „za starego”, a ja uważałem Pawła za prawdomównego. Cóż, lata mijają, a polityka zmienia ludzi!